سلام بر اهل سلام :
چو عضويي به درد آورد روزگار ..... دگر عضوها را نماند قرار
تا بحال شده به اين بيت بسيار زيبا که شهرت جهاني داره توجه کنيم ؟ خيلي ها فکر مي کنند درد و بيماري براي جسمه و هر موقع کسي از نظر جسماني بيمار شد بايد بهش کمک کرد . آيا به اين مطلب اعتقاد داريد که روح و روان آدمي هم دچار بيماري ميشه ؟ اگر اين مطلب رو قبول داريد ، آيا نبايد بيماران روحي و جسمي رو به يک چشم نگاه کنيم و در هر صورت به هر دو بيمار کمک کنيم ؟
من از برخي دوستانم گلگي دارم و اين مطلب رو بخاطر برخي از دوستان تندرو نوشتم ، چطور تا يک بيمار جسماني نياز به کمک پيدا ميکنه ؛ به هر دري ميزنيم تا مشکلش رو حل کنيم ؛ اما تا متوجه ميشيم يه انساني که راه رو گم کرده و ناخواسته تو بغل شيطان افتاده زودي ازش فاصله مي گيريم و بهش برچسب گناهکاري و خرابکاري ميزنيم . چرا بايد خودمون رو از ديگران بالاتر فرض کنيم و به ديگران به چشم حقارت نگاه کنيم ؟ چرا بايد يک نفر رو فقط بخاطر اينکه راهش رو گم کرده ، رها کنيم و اون رو در کنار وسوسه هاي بي امان شيطان تنها بذاريم ؟
به فرض هم که او " نويسنده ي يک وبلاگ غير اخلاقي ، يک انسان خطا کار ، و ... " باشد ؛ آيا انصاف است که او را در اين وضع تنها بذاريم و اجازه بديم تا شيطان با نيرنگ و فريب ، اون رو از ما جدا کنه و در منجلاب غفلت و گمراهي غرق کنه ؟ به نظر من رفاقت با آدمهاي مومن و برجسته هم زکات داره و زکات آن دستگيري و کمک کردن به انسانهاي غافل و سرگردان است .
برخي از دوستان تقاضا کردند چون بنده يک نويسنده ي مذهبي هستم ، در ارتباط با دوستانم بيشتر دقت کنم و هر کسی رو در بخش پیوندهام و پارسی یارم قرار ندم ؛ شاید باور نکنید ، اما وقتی من اون پیامها رو خوندم ؛ خیلی دلم شکست . یعنی ما تنها باید با انسانهای وارسته در ارتباط باشیم و دیگران رو به حال خودشون رها کنیم ؟ چون بعضی ها بجای " دل " برای " نفس " می نویسند باید برن جز تحریم شده ها ؟ این برای یک انسان مومن که ادعای جهانی شدن اسلام و مذهب شیعه رو میکنه خیلی دردناکه...
ما باید از خود محوری فاصله بگیریم و برای رسیدن به تعالیم والای انسانی دست به دست هم بدیم و با یک جامعه ی اسلام محور به درجات رفیع انسانی برسیم ؛ چون با این روش هم ظرفیت دریافت و پذیرش هر شخص افزایش پیدا میکنه ، و هم اگر کمی و کاستی در یکی از اشخاص باشد به واسطه ی دیگران برطرف می شود و به این طریق دیگر هیچ مشکلی در میان ما نخواهد بود...
بیاید یکم دلهامون رو صافتر کنیم و به زندگی دوستانه تر نگاه کنیم ؛ و به داشته ها مغرور نگردیم و با دستگیری از دیگران ؛ همه در کنار هم به آنچه ی دلیل و بهانه ی خلقت آدمی است برسیم...
خوشحال میشم اگر نظری دارید با صراحت بیان کنید تا در کنار هم بتونیم این مشکل رو ریشه کن کنیم
زیر سایه ی رحمت حق
یا علی مدد
